Het vak

Van klomp tot kop.

Keramiek laat zich niet haasten. Elke stap is handwerk, en bij elke stap kan het nog misgaan. Daarom is wat overblijft het waard.

1. Klei Alles begint bij de klei. Fijn of grof, wit of rood, gewillig of weerbarstig — de keuze bepaalt al hoe een stuk aanvoelt, nog voor het een vorm heeft.
   Concepttekst — nog te bevestigen/aanpassen door Ellen

   Zelf werk ik het liefst met een fijne, witte klei met een beetje grog erdoorheen: genoeg weerstand om iets stevigs te maken, maar nog soepel genoeg om op de schijf mee te bewegen.

2. Vormen Draaien op de schijf, met de hand opbouwen, of gieten en drukken in gipsen mallen. Elke techniek laat een eigen spoor na: de rillen van de schijf, de afdruk van een duim, de strakke lijn van een mal.

   

3. Drogen Langzaam en gelijkmatig. Gaat het te snel, dan trekt een stuk krom of scheurt het. Geduld is hier een vakmanschap op zich — en precies waarom dit geen vak is dat je kunt haasten.
4. Eerste stook De eerste keer de oven in. Klei wordt keramiek: hard, nog poreus, klaar voor kleur. Vanaf hier is er geen weg terug.
   Concepttekst — nog te bevestigen/aanpassen door Ellen

   Bij mij gaat de oven voor deze eerste stook een nacht lang naar zo'n 900–980°C. Het is de stook waarbij ik het minst zenuwachtig ben — de echte spanning komt pas bij de glazuurstook.

5. Glazuren Dompelen, gieten, kwasten. Glazuur is chemie die je pas na het vuur werkelijk ziet: het smelt, stroomt, verzamelt zich in de diepte en breekt open op de randen — elke keer weer een beetje anders.
   Concepttekst — nog te bevestigen/aanpassen door Ellen

   Ik glazuur het liefst door te dompelen — dat geeft de meest gelijkmatige laag. Voor details of een tweede kleur gebruik ik een kwast. De meeste glazuren meng ik zelf, op basis van recepten die ik door de jaren heen heb bijgeschaafd.

   

6. Glazuurstook Het vuur heeft het laatste woord. Het glazuur wordt glas, de kleur wordt definitief. Het moment dat de oven opengaat, is het moment van de waarheid.

   

7. Keuren Niet alles haalt het einde. Wat uit de oven komt, wordt bekeken, gevoeld, omgedraaid. Alleen wat klopt, draagt de naam Keramea.

Benieuwd naar wat er uit al dat vuur en geduld komt?

Bekijk de galerij